Tak Marcinie, o to mi chodziło o wykonywanie zadania. Nie ma szans non stop przez parę tygodni odłączyć się od świata. A nawet jeśli komuś się to udaję, to podejrzewam, że takie odcięcie przynosi skutek odwrotny do oczekiwanego.

U mnie jedyne problemy jakie miałem w nauce, polegały na skupieniu się na matematyce. O ile nigdy nie miałem z nią problemów, o tyle na studiach, przestałem być systematyczny przy tym przedmiocie. Reszta egzaminów najczęściej nie sprawiała mi zbyt dużych problemów. Mówię oczywiście o tym roku.

Za to moja dziewczyna na swoich studiach ma takie partie materiału, że do dzisiaj ciężko mi uwierzyć, że jest w stanie w tak niedługim okresie czasu nauczyć się i zrozumieć tak dużo materiału.

@Cinex: Przeczytałem wpis i też mnie zmotywował tym tekstem, o narzekaniu Jeśli chodzi o moją pracę, nigdy nie tracę czasu na narzekanie. Z egzaminami jest już gorzej ;]

Warto przy tym kontakcie ze światem ustalić sobie godziny, w których mamy ten czas na oddech, i włączyć sobie alarm w komórce. Dzięki temu będziemy pobudzeni do działania przez jakiś sygnał. Korzystając z własnej kreatywności można ustawić jakiś śmieszny dzwonek, który mimo wszystko będzie nam przypominał o priorytetach

Dzięki musi być dobrze.

Różnicą jest to, że można powiedzieć jestem na niższym szczeblu wtajemniczenia. Gdyż moja notka opiera się głównie o sposoby motywacji do maturalnych przygotowań. Aczkolwiek zasada motywacji i utrzymania samodyscypliny jest podobna.

Ciężko mi odkleić palce od klawiatury, co niestety ma bardzo złe skutki w zarządzaniu zasobami czasowymi :-/ W związku z tym, chętnie skorzystam ze wskazówki na temat robienia przerw na “kontakt ze światem”, sam jakoś nie wpadłem na ten pomysł, który pozwala zaoszczędzić sporo czasu.

Trzymam kciuki za pozytywne zaliczenie wszystkich egzaminów Piotrze !

Mimo wszystko taka metoda nie zawsze jest dobra i da się ją zastosować – egzaminy na studiach są bardzo niesprawiedliwe – wszystko zależy od humoru wykładowcy, do tego wszechobecny jest brak szacunku do studenta – nieprzychodzenie/spóźnianie się na dyżury, sprawdzanie prac przez kilka miesięcy i tak dalej, ale to już trochę inny temat.

Również pomyślałem o zysku – u mnie jeden warunek kosztuje 150 zł, więc to naprawdę spore pieniądze jak za jeden przedmiot. Poza tym warunki to dodatkowy stres no i przydałby się spokój chociaż w pierwszym semestrze skoro wakacje się nie udały.

Co do rozpraszaczy: ja na to patrzę tak – dzisiaj muszę nauczyć się tego i tego, zajmie mi to około tyle i tyle czasu. Przez ten czas sobie nie przeszkadzam, ale później należy sobie dać jakąś nagrodę, żeby mieć motywację następnego dnia. Nie pisałbym więc, że “nie powinienem tego robić podczas wykonywania planu”, tylko “podczas wykonywania danego zadania”.

No i nie ma co ukrywać – czasami naprawdę nie warto się uczyć, kiedy wymagane jest wykucie kilkudziesięciu kompletnie niepraktycznych zagadnień i jest możliwe ściąganie.

I najważniejsze – trzeba koniecznie pamiętać o zasadzie Pareto. Pomijać wszystko, co jest mało ważne, a całą uwagę skupiać na tym, co na pewno się pojawi. Dzięki temu nauka do sesji wcale nie musi wyglądać tak, że uczysz się bez przerwy przez całą noc albo cały dzień – raz, że to kompletnie nieefektywne, a dwa, jest zbyt męczące i kompletnie niepotrzebne.

Trochę odszedłem momentami od tematu wpisu, ale skoro poruszyłeś temat egzaminów to musiałem się trochę rozpisać hehe.